lek. Bożena Jachimiak

specjalista pediatrii i nefrologii

Zespół nerczycowy

Jest to zespół objawów wynikających ze znacznej utraty białka z moczem. Przyczynami białkomoczu i w następstwie zespołu nerczycowego mogą być pierwotne uszkodzenia kłębuszków nerkowych (w tym idiopatyczny zespół nerczycowy), choroby kłębuszków nerkowych w przebiegu (m.in.): zespołu Schonleina-Henocha, tocznia układowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, cukrzycy czy guzkowego zapalenie tętnic. Do uszkodzenia nerek może dojść również w wyniku zatruć metalami, reakcji polekowych, zakażeń bakteryjnych i wirusowych oraz odczynów alergicznych. Główne objawy to: obrzęki powiek, podudzi, powiększenie obwodu brzucha, wygładzenie pępka, duży przyrost masy ciała w krótkim czasie, bladość skóry. W przypadku szybkiego rozwoju choroby mogą wystąpić bóle brzucha, wymioty, brak łaknienia. Po potwierdzeniu rozpoznania choroby do leczenia wdrażane są początkowo glikokortykoidy. Niestety choroba ta ma charakter nawrotowy i u części dzieci, mimo uzyskania remisji (ustąpienia klinicznych i laboratoryjnych objawów choroby) występuje ona kilkakrotnie; konieczne jest wówczas stosowanie innych leków. Oprócz terapii farmakologicznej u dzieci zaleca się również odpowiednie leczenia dietetyczne. Rokowanie u pacjentów z ZN zależy od szybkości ustąpienia białkomoczu, wieku ujawnienia choroby i częstości nawrotów. U niektórych pacjentów choroba może być powodem postępującej niewydolności nerek.